Nep duivenmelkers in actie

Toen ik in 1998 met pensioen ging werd  feestelijk afscheid van mij genomen.  De happening vond plaats in cafee Terminal. Een toepasselijke naam mag je wel zeggen.
Er waren veel collega's en oudleerlingen.  Ik kreeg heel wat toespraakjes en gedichtjes te horen, er werden liedjes gezongen
En dan had je daar mijn collega's van Tekenen en gymnastiek die het wel leuk leek om een  toneelstukje op te voeren en een smartlap te zingen over mijn activiteiten als duivenmelker.
Tot mijn verbazing hadden ze een duivenmandje en een echte duivenklok op de kop weten te tikken en het geheel werd opgesierd met een tortelduif, kortom dikke pret.
En ik liet het allemaal maar over mij heenkomen en luisterde aandachtig

Wilfried de tekendocent in zijn glansrol

De gymnastieleraar als duivenhenkie

Kijk daar uit die richting kwam mijn duif

Duivenmelkers kijken naar alle kanten als ze hun duiven thuis verwachten. Ze wijzen, gluren en turen Ze speuren het luchtruim af, zwaaien met hun armen , maken grote gebaren.  Zo'n man is nerveus tot het uiterste gespannen, kortom hij is een toonbeeld van onrust
Hieronder wat foto's die dat in beeld brengen. Let niet niet op, of misschien vooral wel, op alle rommel en buitennissige attributen die  zo vaak een mooie opname wat ontsieren.

hij dook over het dak van buurman

als een stipje heel hoog

nou daar zat ie dan en naar binnenlopen ho maar

komt er nog wat van....

even bellen of Henk al wat heeft