Wind

Dit was hem dan die 20-jarige

Dat wind een belangrijke factor speelt in onze sport is algemeen bekend.

Voor Piet van onze vereniging is het soms wel eens frustrerend, hij woont in het westelijke gedeelte van de stad en vliegt hierdoor één van de kortste afstanden van het rayon.

Als de wind uit het westen waait, is het voor hen bijna onmogelijk om bij de eerste 10 van het rayon te komen.

Daar hij op de grens van een ander rayon woont, heeft hij wel eens overwogen om te veranderen van vereniging.

Zijn achterbuurman heeft deze stap wel gemaakt, maar Piet vindt  het nu wel best.

Ondanks  het feit dat hij in het andere rayon regelmatig qua meter snelheid bij de eerste 10 zou kunnen zitten blijft hij trouw bij zijn oude club.

Ik denk dat velen die overstap wel zouden hebben gemaakt.

Er zijn grote namen in onze afdeling die verhuisd zijn naar de meest gunstige ligging.

Natuurlijk moet je ook goede duiven hebben anders kun je het ook wel schudden, en deze mannen hebben goede duiven maar toch blijft de wind die veelal uit het westen waait een niet onder geschikte rol spelen.

Dat wind ook in andere factoren een rol kans spelen heb  ik laatst zelf ondervonden.

Op mijn hok bevindt zich een oude doffer die nog uit de tijd stamt dat ik met mijn helaas te vroeg overleden compagnon een combinatie vormde.

De 20 -jarige witpen doffer die door mijn kweekhokje scharrelt behoort langzamerhand tot het interieur.

Er zitten voor mij te veel herinneringen aan om deze duif uit mijn duivenbestand te verwijderen.

Hij is nog altijd heer en meester in een broedhokje dat ik speciaal voor hem op de vloer heb ingericht.

De sprong van 30 cm om in de normale broedvakken die zich op de onderste rij bevinden is met het klimmen der jaren teveel voor hem geworden.

Toen de eerste jonge duivenvlucht was aangebroken kreeg ik het idee om hem nog als lokduif te gebruiken.

Zo kon hij mij toch nog een dienst bewijzen voor de vele zakken maïs die ik hem de laatste jaren had verstrekt.

Hij scharrelde wat over mijn rennen toen een onverwachte windvlaag hem uit balans bracht.

Het beestje schrok hier waarschijnlijk zo van dat het zijn vleugels spreidde om vervolgens als een luchtballonnetje weggeblazen te worden.

Zwaar zwiepend van de vleugelslagen vloog hij een rondje boven de duiventuin in Groningen, om daarna tegen de ramen van het nabijgelegen denksportcentrum aan geblazen te worden.

Hij belandde uiteindelijk op een lager gelegen dak van het zelfde denksportcentrum waar hij aan mijn gezichtsveld werd onttrokken.

Ik had hem met stijgende bewondering na gekeken maar wist tevens dat ik met een probleem zat.

Vroeger in mijn jeugd kon ik via de regenpijp nog wel op dit dak komen, maar nu ik zelf die jeugdige lenigheid niet meer bezat zou dit wel eens op een zelfmoordpoging kunnen uitlopen.

Mij restte niets anders dan geduldig afwachten.

Joop die ook op de duiventuin stond en met een schoonmaakbedrijf zijn boterham verdiende, had het hele tafereel gadegeslagen.

Hij bood mij spontaan een lange ladder aan die hij aan het eind van de middag langs  wel  wilde komen brengen.

Zo kon ik als het donker ging worden gemakkelijker op het dak komen om de duif te pakken.

Ik vreesde het ergste want ik wist niet hoe de oude doffer na zijn botsing met het raam eraan toe was.

Toen ik 's avonds na de klok afslag van de vereniging thuiskwam, zat mijn oude verenvriend mij op de ren te verwelkomen.

Ik plaatste hem in zijn broedhokje terug, en ik dacht zo bij mijzelf; die ouwe fladder  zal zijn hokgenoten en zijn duivin wel heel wat te vertellen hebben over zijn winderig avontuur.

 Uit: 'Uit het duiven leven gegrepen '
 foto:C.U.

                                                                                                                                 P. J. Gelderman

Zonnewijzer

Met een zonnewijzer en een duivenmelker op krukken

Duivenmelkers hebben een relatie met de wind. Uit welke hoek komt die. Heeft de andere kant van de stad voordeel  van de westenwind en moeten Peter en  Koos dubbel toegeven op Jan en Gijs. 

Toegeven is natuurlijk oliekoek; die duiven van Gijs vliegen gewoon een langere afstand naar dat verre Hoevelaken en dat de Koosduiven een ommetje maken en niet de kortste weg naar het Oesterkwartier nemen, hebben Jan en Gijs niet op hun geweten. 

Praten over weer en  wind is een geliefde bezigheid van melkers.

  

‘Teletekst geeft noordnoordwest,’zeg ik tegen duivenbuurman Cobus die komt kijken hoe mijn duiven vallen.

 ‘Ben je mal’, reageert hij,’ toen ik daarnet van  de stad kwam had ik hem voor.’

’Zouden ze dan de 75 halen’, vraag ik,

 ‘Ja, hij staat zuidwest, kijk maar naar die boomtoppen.’

Kortom we maken heel wat woorden  vuil aan de wind.

Bij een liefhebber in Laren waar ik ooit een jonge bonduif haalde, stond op het huis een prachtige windwijzer. 

Smeedijzeren letters en een pijl  vormden op het vaste deel van de windvaan de naam St Vincent.  Kennelijk had de liefhebber zijn hart aan die vlucht verpand.

Clubgenoot Rinus zoekt meestal steun bij de haan op de Parochiekerk als hij wil weten of een gunstige wind zijn duiven  thuis zal brengen. Hij heeft  geen ruimte voor een fraaie windwijzer op het dak van zijn  rijtjeshuis. 

Maar laatst op een morgen keek hij naar de toren en dacht  te hallucineren; het  vertrouwde haantje was er niet meer. Foetsie, dat bestaat toch niet, dacht hij. 

’s Middags bracht de krant de oplossing; de pas gerestaureerde haan was gestolen.Misschien had iemand  dat beest een plekje gegeven in zijn tuin.
Opgelucht haalde Rinus adem; hij zag gelukkig nog  geen spoken.

Dat duiven iets met de zon  hebben is bekend. Die helpt hen de weg te vinden. Van de Groningse duiventuin ken ik een liefhebber met een zonnewijzer op het gazon voor zijn hokken. 

Op mijn vraag naar het waarom van dit mooie tuinattribuut maakt hij wat stoffige opmerkingen. Bijvoorbeeld dat hij dan kan zien wat de lokale tijd is als zijn duiven landen.

 Dat is natuurlijk onzin want zonnetijd is geen kloktijd en bovendien onzuiver. Als je  het gras maait en  tegen het ding stoot, klopt de zaak al helemaal niet meer.

Het toestel  staat er dus voor de sier. 

Duivenmelkers; zon, regen, weer en wind. Ze horen bij elkaar. Soms laten liefhebbers zelf een  wind waaien. 

In onze club ken ik er een paar. Nee, ik zal geen namen noemen. Op die manier markeren ze hun territorium of broedgebied moet je maar rekenen.

C.U.,