Roeken

Tatjana

Roekoe en roeken

Het is nog vroeg. Ik lig in bed  en luister naar de vogels. Een merel fluit, een vink slaat Als het een poosje stil is, weerklinkt het doordringende gebrom van een van mijn doffers. Natuurlijk Bolle Joop weer. Elke morgen begint hij verliefd te roepen. Het is de vraag of mijn alleenstaande buurvrouw dat leuk vindt. Haar slaapkamer is maar 10 meter van mijn duivenpaleis. En mijn depressieve buurman in het huis links wordt er  vast niet vrolijker van. Ondertussen overdenk ik mijn wekelijkse duivenzonden. Het hok is niet schoongemaakt, de drinkbakken heb ik maar bijgegoten. De duiven zijn op woensdagavond niet bijgevoerd. Ik heb ze geen welterusten gewenst. Dat komt misschien omdat dokter Prik die dag wat kwam inenten. Daardoor was ik van slag.

Op vrijdag wilde mijn zoon de Micra lenen. Hij moest naar Dordrecht.’Dat kan,’ heb ik gezegd,’maar je moet onderweg duiven lossen. Hij kreeg 12 duiven mee. Op 2 na die maar weinig kilometers op de tellers hadden, waren ze nog voor geen meter afgericht. Het waren allemaal late zomerjongen. Hij belde uit Meerkerk met een mini – ooggetuige verslag:’Ze zijn los. Het is 1 uur. Ze vliegen over de snelweg de goeie kant uit. Ze draaien. Nu vliegen ze terug; helemaal de foute richting. Ze duiken,  ze zitten nu heel laag. Ik zie ze niet meer. Ik denk dat je ze kwijt bent en ik blijf hier niet wachten…..wat een stomme beesten.’ Ja mijn zoon is geen duivenman. Pas 2 uur later arriveerden de 2 met  de meeste routine. Heel laat in de middag,  ’s avonds laat, en de 2 dagen daarna kwam de rest. Eentje liet haar snavel helemaal niet meer zien. Degene die ik het laatste gepakt had, de 3 achtjes, een donkere duivin, mooi als Tatjana.  Haar vader, ook een duif met 888 als eindcijfer, was  op zijn 1^e of 2^e africhting gesneuveld. Hij stamde van de Kelsey van Marinus. Zij was een aantal jaren terug de beste meerdaagse fondduif van Nederland. Een beroemde afstamming, mooie ogen en zachte pluimen, maar wat heb je aan een hok vol Tatjana’s als ze niet willen vliegen en verdwalen. Het probleem is nu dat haar doffer, de Bonte Oosterhof, alleen voor de jongen moet zorgen.

Er  gebeurt veel met  duiven in korte tijd , bedenk ik, terwijl mijn wekker me vertelt dat ‘t nog maar half zes is. Buiten begint een houtduif te roekoeren. Dat doet me denken aan het dialectgrapje dat iemand vorige week verteld heeft. Roekoeën was een werkwoord en je kon dan zeggen:’ Ik roek oe!’  Ik denk dat ‘t ouwe Andries van de Luchtpost is geweest, maar ik ben ook naar Enschede geweest om onze modules en inkorfantennes bij de leverancier van ons elektronisch systeem, onze klokkenkoning zal ik maar zeggen,  op te  halen. Hij vertelde in  ‘t Twents allerlei spannende verhalen over flatduiven die soms onverwacht goeie jongen gaven.

C.U. 

 Kijk voor meer verhalen  en  wetenswaardigheden ook bij

www.apv-de-eendracht.nl

Besluiteloos

Besluiteloos

Het is dinsdagmorgen. De zon schijnt. Wouter kijkt uit het raam. Vanavond mag hij naar de duivenclub. Aurillac staat op het programma. Maar zal hij inkorven?  
Gisteren dreven er schapenwolkjes. Daar heeft hij het niet zo op, lijkt onschuldig, maar toch! En vandaag is er zo’n wasbordlucht met van die ribbeltjes. Dat lijkt wel mooi, maar daar heb je een paar dagen later wanneer de duiven moeten concoursen, niks aan

Als voormalig tuinder wist vroeger op de veiling zonder mankeren te beslissen en een goeie prijs te maken. Duiven zetten voor een marathonvlucht is toch andere muziek. Hij heeft duiven genoeg, ja in overvloed. daar gaat het niet om.
Wat gaat het weer doen?.

Op zijn laptop bezoekt hij Weer Online.
Aurillac geeft voor vrijdag, de morgenuren lichte regen. In de middag piept er een zonnestraal langs de wolken. Dan zouden ze los kunnen met de eerste honderd kilometer wisselend bewolkt en zwakke noordwesten wind.
Vlak onder en boven Parijs komen er royale opklaringen en draait de  wind stevig naar west tot zuidwest. In Oostelijk België en Luxemburg zal het zwaarbewolkt zijn en de Vlamingen verwachten hier en daar zelfs fikse regenbuien met een klap donder.

‘Ja,’ denkt Wouter, ‘met  die westenwind drijven onze duiven oostelijk af en zitten ze daar in de Ardennen zwaar in de shit. Hij korft niet in. Hij is niet van Lotje getikt. Wel gaat hij ’s avonds naar de vereniging voor een koffiebabbel. Zijn club- fond- vliegers brengen hun vogels wel.

 ‘Waar zijn jouw duiven, ’vragen ze.

‘Ik vertrouw het weer niet,’ zegt Wouter. ‘heb je gezien wat dat van plan is?

Er wordt gelachen. ‘Jazeker, wis en warempel wel’, zegt Peter., ‘maar de week is nog lang en het is pas Dinsdag.’

‘Het weer is net zo wispelturig als een vrouw,’ lacht Kees.,

‘Ik geef ze een paraplu mee en behandel hun vleugels met anti-rain, weet je wel, van dat spul waarmee je schoenen waterdicht maakt,’ roept Janus. de clown van de club. ‘Op vrijdag gaan onze duiven om een uur of een de lucht, zullen we wedden,’ voegt hij eraan toe

Wouter haalt de schouders op, vraagt zijn tafelgenoten wat ze willen drinken: chocomel, bitter lemon, rivella of bier? 

Janus krijgt gelijk. Op zaterdag  rond het middaguur vallen de duiven als zand, De lucht is blauw. Behalve wat vliegtuigstrepen is er geen vuiltje aan de lucht. Veertien dagen, drie weken later is de volgende vlucht.

De vooruitzichten zijn ideaal. Iedereen stuurt zijn krachtpatsers naar Cahors. En U raadt het al. Het is warm weer met een variabele wind.
Dat lijkt goed, maar om een of andere raadselachtige reden, kent het concours een moeizaam en traag verloop. Veel duiven hebben ergens onderweg voor bed en breakfast gekozen en melden zich pas in de dagen die komen. 

© c.u.

Tijgerpraat

Ook goeie morgens, mijn naam is Tijger de boulimia-kat van de achterbuurmevrouw. Elke ochtend kijk ik even of alles nog ok is met buurman  Cor zijn duiven. 

Door ’t kamerraam zag ik hem vandaag ontbijten. Op z’n bordje twee sneetjes tijgerbrood met pindakaas en gestampte  muisjes van De Ruyter. Natuurlijk een beker melk en z’n  bloeddrukpillen.

 Nou hij liever dan ik, 

Geef mij maar een vette  levende muis. Dat is andere koek. Daar kun je mee spelen. En een tortel en een merel  moet je ook niet wegcijferen. 

Laatst nam ik nog een ekster te grazen; lol! Van  die duiven blijf ik af want dan schiet Cor met een groot waterpistool  en dat geeft stress, dan ben ik weg.

Mijn bazin geeft me te weinig en daarom ga ik ieder dag l bij alle keukendeuren in de straat zielig mauwen en dat werkt daar kun je vergif op innemen. 

Trouwens dat tijgerbrood is ook kul. Dat heet zo omdat er een geelbruin gevlekt korstje om zit Het is gewoon wit of bruin brood of wit dat bruin gemaakt is. Ja voor zulke dingen heb ik een scherp oog en een fijne neus. 

Enfin hopelijk heeft die ouwe man zo meteen nog een kliekje voor me, een plakje  worst of een stukkie kaas. Laatst had ie de kop van een makreel. Nou dat was helemaal top!! 

©c.u.